عئید نا دے،گودی سمّی نا کلہو

image_pdfimage_print

:نوشت۔ عابد جان بلوچ
دنیا نا مچا قوم آک تینا مذہبی و قومی حوالہ اٹ سال اٹ منہ دے شادکامی، خوشی نا مناسبت اٹ اڈ ایترہ۔ ہر مذہب اندا شادکامی نا دے آ تینا پیروکار آتے خوشی کننگ، امن ایمنی نا سبخ تننگ، اسے ایلو نا کمک کننگ و غریب و مظلوم آتیتو اواری نا ترندی اٹ کلہو ایتک۔ دنکہ ہولی، دیوالی، کرسمس و عئید۔ دا اندا شادکامی نا دے کو کہ دنیا نا ہر بندغ ہرا مذہب آن تعلقدار ئس مرے او تینا مذہب نا وڑ و ڈول اٹ اندا شادکامی نا دے آ خوش وگل و بال مریک۔ تینا خڑک مُر نا سیال آتیتو خوشی بشخک۔ ولے سوج داڑے دا ودی مریک کہ انت دنیا نا مچا بندغ آک مچا زند اٹ اندا شادکامی نا دے آ خوشی کیرہ؟ دا نا شاید ورندی اخہ(منفی) اٹ ملیک۔
دنیا ٹی مچا انسان تا زند آ اگہ چنکو جاچ ئس الین تو ننے دنیا ٹی گڑاس اندونو قوم ہم نظر بریرہ ہراکے سال نا دوانزدہ تُو اٹ ڈکھ و ویل آتیٹی پلویڑ اننگا زند ءِ تدیفنگ او۔ ہر وخت اوتیا ظلم نا جمر سیخا کیک۔ خوشی نا ساعت بھاز مُر نظر بریک، جیل و زندان، پھاؤ، ٹارچر سیل، ٹارگٹ کلنگ، بے گواہی ڈول اننگا انسانیت سوز ظلم نا گواچی او۔ دا ہرا قوم آکو کہ دا زند ءِ تدیفنگ او؟؟؟
دا غلام و مظلوم آ قوم آکو۔ دنیا ٹی گڑاس خدائی نا دعوٰی کروکو، طاقت نا نشہ ٹی مست اننگا حاکم جابر آک نزور آ قوم آتا حق آتے پلانو۔ اوتے تینا غلام جوڑ کرینو۔ دننگا حاکم ظالم جابر ہر وخت اندا سوچ اٹ مریرہ کہ غلام آ قوم آن تینا منشا اٹ کاریم الننگ، اوتا حق آتے تینا عیاشی و شادکامی ٹی خرچ کننگ، اوتا ڈغار ءِ تینا قوضہ اٹ کریسہ تینا مفادآتے دوئی کننگ، غلام آ قوم نا باسک آتے کاٹم بڑزا کننگ نا خوف تننگ، تینا حق آتیکن کوکار کروکاتے ظلم نا گواچی کننگ، باشعور آ ورناتے زندان تیٹی بند کننگ، مظلوم نا بروکا چین آتے تعلیم آن مر تخنگ نا باروٹ ہر وخت سوچ و فکر کیرہ۔ حاکم دا خاطر آن غلام آ قوم نا تعلیم دوئی کننگ آن خلیک انتئے کہ ہرا وخت اسے غلام ئس تینا حق و وطن نا باورٹ شعور دوئی کرے و دنیا نا حقیقت ءِ پُو مس تو اودے تینا حق آتے دوئی کننگ آن دنیا نا ہچو طاقت ئس پدی اڑسنگ کپک۔ دنیا نا تاریخ اٹ دا وڑ نا کہی مثال آکو کہ قوم آک تینا ہر گڑا ءِ قربان کرینو ولے تینا حقیقی آ جنگ و جدجہد آن پدی متانو۔ دا جہد بھاز وخت بھلو وخت سیٹی تینا مزل آ سرمسونو و بھاز وخت چنکو وخت سیٹی۔ وخت نا ہچو اعتبار ئس اف۔باشعور آ غلام آ قوم آک تینا غلامی نا زند ءِ ایسر کننگ کن تینا زند و زند نا مچا آسودگی تے قربان کرینو۔
اندا ڈول دنیا نا تہٹی اسے مظلوم او قوم ئس جہد کرسہ نظر بریک ہراکے بلوچ قوم نا پن اٹ درست مریک۔بلوچ قوم دنیا نا ہمو قوم ءِ ہراکے تینا غلامی ءِ ہچو ڈول سیٹی ہم سہتانو۔ تاریخ گواہ ءِ کہ دنیا نا طاقتور آن طاقتور آ حاکم ظالم آک دا غریب آ دھرتی نا فرزند آتیتو جنگ کریر و تینا طاقت نا نشہ ٹی اندا سوچھار کہ دا بے اسلحہ غان امر جنگ کرور، دا تو منہ دے اٹ ختم مریرہ۔ ولے دنیا خنا کہ بلوچ دھرتی نا فرزند آک تینا قومی جذبہ ٹی اسے اندونو جنگ ئس کریر کہ ہراٹی او سلحہ نا جاگہ غا تینا قومی جوش و جذبہ ءِ دوئی کریر ہرانا سوب آن دشمن بے سرسوب کرسہ تینا دھرتی آن نرنگ آ مجبور کریر۔
داسہ اسے وار ولدا اسے ظالم جابر ریاست ئس قوضہ گیری ءِ تینا تالان کننگ کن ہر وڑ نا ظلم و زوراکی تے کننگ ءِ۔ ہڑدے آپریشن، ٹارگٹ کلنگ، پھاؤ آ ٹنگنگ، بے گواہ کننگ، ٹارچر سیل آتیٹی انسانیت سوز اذیت ترسہ شہید کننگ نا کاریم تے برجا تخانے۔ دا طاقت نا مست اننگا ریاست دا سمجھانے کہ دا وڑ نا عمل آتیان دا بلوچ فرزند آتی خوفزدہ کرسہ اوتے تینا حق آتا جنگ و جدوجہد ءِ الیر۔ دا ریاست نا بے وقوفی ءِ مچا دنیا نا مون آ تالان ءِ کہ طاقت نا زور آن دنیا نا ہچو باشعور قوم ئس زیات غلام سلپک۔ اینو دا ہڑی آ کچک آن بار ہر بلوچ فرزند ءِ ڈڑینگ نا کوشست کننگ ءِ۔ ولے دانا دا ناکامی مچا دنیا نا مون آ پاش مسونے۔
عئید نا دے آ مچا مسلمان آک تینا شادکامی تیٹی اختہ او۔ اللہ پاک نا پارہ غان مسلمان تے انعام اٹ اسے مبارک او تُو ئس تننگانے ہرادے رمضان شریف پارہ اندا رمضان شریف نا سلہ اٹ عئید نا دے بریک ہرادے آ مچا دنیا نا مسلمان آک خوشی و شادکامی کیرہ۔ ولے دنیا نا بھاز کم مسلمان تے دا معلوم ءِ کہ رمضان شریف صرف عبادت نا تُو اف بلکہ دا تُو غریب و مظلوم آ قوم آتا حق اٹ دعا کننگ، اوتیا مروکا ظلم و زوراکی تا خلاف تینا توار ءِ بڑزا کننگ، اوتا کمک ءِ کننگ نا ءِ۔
بلوچستان اٹ ظالم ریاست نا قوضہ غان پد عئید نا خوشیک ہر اوراغان پلنگانو۔ ہر عئید آ غلام بلوچ تینا بے گواہ مروکا فرزند آتا یات برانز کرسہ مچا دنیا نا انسان دوست و مسلمان تے دا ریاست نا ظلم و زواکی نا خلاف بش مننگ نا کلہو ءِ ایترہ۔
دا وار ولدا عئید خڑک مرسہ ئس منہ دے سلیسوسُر کہ اسے خبرئس نظر اٹ بس کہ بے گواہ ڈاکٹر دین محمد بلوچ نا بیگواہی نا ہشت سال پُورو مس داسکان ریاست ڈاکٹر دین محمد بلوچ ءِ تینا انسانیت سوز ٹارچر سیل آتیٹی بند کرسہ تشدد نا گواچی کرینے۔ ڈاکٹر دین محمد بلوچ نا اندا ہشت سال بیگواہی نا مکمل مننگ آن پد ہم ڈاکٹر ءِ یلہ نہ کننگ نا خلاف ڈاکٹر نا معصوم آ مسنک تینا قبلہ محترم نا رہائی کن پریس کلب کراچی نا مون آ احتجاجی کیمپ خلیرہ۔
دا خبر تیر آمبار کنا است اٹ لگا کہ دا خوشی نا دے آ معصوم آ کودک آک تینا باوہ غاتے ہر گڑا ءِ الننگ کن کہی دے مست منت کرسہ الفرہ، ولے کنا ہوش اٹ ہم الو کہ دا ڈغار آ اندونو معصوم او چنا ہم ارے کہ او صرف تینا باوہ نا انتظار اٹ عئید نا دے ءِ تدیفرہ۔ اف انت عئید۔۔۔ انت خوشی۔۔۔ انت شادکامی۔۔۔ انت پوسکنا پُچ۔۔۔ بوٹ و پین گڑا۔ انت اندادے پارہ انسانیت، مسلمانیت۔ بیگانا غاتیان گلہ اف داڑے تو گڑاس بزدل، بے ضمیر لغور بلوچ ہم اریر کہ اندا معصوم آتا ڈکھ دڑد آن بے خبر مستی تیٹی اختہ او۔ بلوچ قومی آجوئی نا دا جہد آن مر مرسہ ریاست نا ظلم آن بے خبر او۔ اینو دا گودی مہلب نا احتجاجی کمیپ صرف تینا قبلہ محترم نا رہائی کن اف بلکہ خاچو آ بلوچ فرزند آتے دا کلہو تننگ ءِ کہ ریاست نا ظلم زوراکی تا خلاف اخہ ہورے آ بش مریرہ ہموخہ ظلم نا گواچی مریرہ۔ اینو اگہ اسے مہلب ئس تینا باوہ نا ہشت سال بیگواہی نا ڈکھ دڑد ءِ سہانے تو دا صرف و صرف اسے آزاد ریاست سینا خاطر آن مسونو۔ گودی مہلب نا دا کلہو مچا بلوچ قوم نا خاچوک آ ورنا و بزدل و بے ضمیر آتیکن اسے اشارہ سے کہ اینو اگہ بش متاورے تو ریاست نا دا ظلم زوراکی انداخہ پین زیات مریک۔